Я не люблю себя, когда я трушу,
Обидно мне, когда невинных бьют,
Я не люблю, когда мне лезут в душу,
Тем более, когда в нее плюют.
Высоцкий – Я не люблю
Bir vaxtlar bir yoldaşın o biri blog`a yazdığından bir parça.)) Son günlər durduğum yerdə şerlər yadıma düşür.
Həqiqi mübariz nə yaxşılığı, nə pisliyi unutmur. Bununla belə, yaxşılıq üçün minnətdar olsa da, pisliklər üçün kinli olmur.
Həqiqi mübariz onu yolda tərk edən silahdaşlarını qınamır. O bu qırılmanın səbəblərini axtarır və olunan satqınlığa baxmayaraq, keçilən yol ərzində bərabər apardıqları mübarizəni və birgə əməklərini də unutmur.
Həqiqi mübariz, ona olunan yaxşılığı xatırlatmaq imkanını vermir. O, dinmədən, özündə dərin hörmət və minnətdarlığı daim daşıyır.
Həqiqi mübariz satqınlığı da unutmur. Kin hissinə diqqət etməsə də, gələcək üçün nəticələr çıxarır və qarşılığında pislik etməsə də, kimin nəyə qadir olduğunu xatırlayır.
