Şairanə fikirlər.

Где-то там,
в иностранной ночи
Сердцу слышится
плач кеманчи,
И пропахшие солнцем
ветра
Теребят провода
до утра.

Вспоминает в ночи
человек
Старый двор и
душистый чурек,
Воробьями бушующий
май
И охрипший усталый
трамвай.

Человек в иностранном
углу
К борозде приставляет
иглу –
Из мелодии старых
времен
Выплывает истаявший
сон.

И пески обнимает
лоза,
Окликают друзей
голоса,
И струится протяжный
мугам
Сквозь свеченье
холодных реклам.

Сийавуш Мамедзаде

Tags: Qürbət, Şer, Vətən
Posted in Dahilərdən, Şerlər | No Comments »

Bu gece yuxumda seni görmüşem,
Gördüm baharına qar elenibdir.
Üreyinden axan qanı görmüşem,
Gördüm xeyalın da güllelenibdir…

Meni xatırladın alayarımçıq,
Qol açıb bağrına basmaq istedin.
Seni unudana sen yazıq-yazıq,
‘Oğul, bu vaxtacan hardasan? ‘ dedin.

Qelbimi üşütdü titrek nefesin,
Varlığım qara bir derde büründü.
Bir zaman ruhuma can veren sesin,
İndi qulağımda mateme döndü…

Bölündük, qürbetin payına düşdüm,
Bağlanıb yollarım, dara bağlıyam.
Sen menim, mense can hayına düşdüm,
Men nece deyim ki, Qarabağlıyam? !

Çox şeyi unutdum o günden beri,
Amma qelbimdeki yaram sağalmır.
Gözaçıb dünyaya geldiyin yeri,
Beşikden-qebredek unutmaq olmur…

Ezelden qelbime, ruhuma çökmüş,
Qara qorxuları terk edirem men.
Vetensiz yaşamaq ölüm demekmiş,
Bunu indi-indi derk edirem men…

O senli günlerim düşürler yada,
Qemli xatireler durur qesdime.
Vetensiz ölersem bir ovucsada,
Qarabağ torpağı sepin üstüme…

Afiq_Agdami

http://uyeler.antoloji.com/afiq-agdami/

Tags: Azərbaycan, Qarabağ, Şer, Vətən
Posted in Misc. | No Comments »

Həyat bir ağacdır, ailən budaqlar,
Nə olsa da, hər budağın qədrin bil
Çiçəklər sevgidir, dostluq – yarpaqlar,
Gül tez solar, sən yarpağın qədrin bil.

Azər oğlu, yolun Vətən yoludur,
Düşmənlər bu yolun sağı-soludur,
Torpaq altı şəhidlərlə doludur,
Heç olmasa, o Torpağın qədrin bil.

Bir qarış torpaqdan keçməm ölüncə,
Yaşaram Vətəni vahid görüncə,
Qürbət elin şənliyində gülüncə,
Öz elində, yasda ahın qədrin bil.

Dahilər yaradıb dahi dövləti,
İstiqlala gətirdilər milləti,
Hərdən düşünərək sən o xilqəti,
Dalğalanan bu bayrağın qədrin bil.

Qərib yerin yaz-qışından sənə nə?
Gündə yağan yağışından sənə nə?
Özgəsinin yaxşısından sənə nə?
Öz pisini tutub yaxın, qədrin bil.

“Hər kimsə Vətənin cənnət bilməsə,
Axirət günündə cəzası varmış”

07.10.07
Brüsseldən qayıdarkən qatarda.

Tags: İstiqlal, Qürbət, Vətən
Posted in Şerlər | No Comments »