Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.

Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan dərslərdə arxa-arxaya düzülmüş hərflər, üst-üstə yığılmış sətrlər, ağrıdıcı biganəliklə vərəq üzərinə səpələnmiş bəndlər?

Yazı yazmaq lazımdır. Yazı yazmaq tələbatdır. Yazı yazmaq, fikir dünyaya gətirmək yaşamağa kömək edir. Güzgüdə gördüyüm dostum demişkən, “Gərək Allah olmaq istəyəsən ki, heç olmasa insan olasan”. Yazı yazmaq, fikir fikirləşmək insanı Allaha yaxınlaşdırır. Yaradıcılıq, yaratmaq qabiliyyəti Allaha xasdır. Mən isə insanları sevmirəm. Bəşəriyyəti də sevmirəm. İnsanlar zəif, cahil və miskin məxluqlardır. “Mən Allah olmaq istəyirəm, insanlardan bir şey çıxmadı.” – gəlir hərdən dəli ağlıma. Əstağfürullah, qətiyyən nəyəsə iddia etmirəm. Yaradan tək və mükəmməldir. Biz isə ancaq kamil ola bilərik.

Yazıları kim üçünsə yazmıram. Yazıların mövcudluğu onların oxunub-oxunmamağından asılı deyil. Necə ki Yaradanın varlığı ona inanların olub-olmamasından. O səbəbdəndir ki, Blog`umun reklam kompaniyasına, cızma-qaralarımın kitab cildinə düşməyə ehtiyyacı yoxdur. Adımın hardasa ucadan deyilməyini, kimliyimin açıqlanmasını istəmirəm.

Mən Pünhanam. Tanınmamışam, tanınmayacam da. Gizli dəftərlərdə fikirlərimi də, arzularımı da, hisslərimi də gizlədirəm. Düşündüyümü deməyə, dediyimi düşünməyə bilərəm. Sevdiklərimə sevdiyimi, gözlədiklərimə gözlədiyimi, darıxdıqlarıma darıxdığımı demək məcburiyyətində deyiləm. Özləri bilməlidirlər. Özləri inanmalıdırlar. Gizlədiklərimi bilməlidirlər, dediklərimə inanmalıdırlar. Dəlilsiz, sübutsuz.

Hamımız Pünhanıq. Bütün insanlar aysberq kimi öz əsas kimliyini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir. * Gizli hisslərini aşikar edənlər ya ağılsız, ya da zəif, kompleksli şəxslərdir. Tanınmağa ehtiyyacı olanlar, şöhrətpərəstlər, adlarının səhnələrdən çəkildiyi üçün iş görənlər cahil, xəstə, yalançıdırlar. İlk növbədə özlərini aldadırlar. İdeyalarının reallaşması üçün şöhrət kimi çirkə dözənlərdir qəhrəmanlar. Şöhrət məqsəd deyil, vasitədir.

Oxumasın kütlə yazılarımı. Fikrimə nə PR, nə reklam gərək. Deyəcəm dostuma, dostum dostuna. Beləcə dünyanı fırlanacayıq. Fikir dəyərli olarsa, onun yayılması üçün şəxsiyyət və mənliyin şöhrət və xahiş kimi çirkinliklərə qurban verilməsinə ehtiyyac yoxdur. Düzgün və dürüst fikir özü özünü yayır.

Bəlkə də mən özüm də yalan deyirəm özümə. Bəlkə də kiminsə təsadüfən oxuyacağı ümüdü ilə yazıram. Kiməsə göndərməyə utanıram axı.

* 05/04/2010 3:34 DÜZƏLİŞ: “Bəzi insanlar, aysberq kimi, kimliklərinin əsas hissəsini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir.”

Gəlin əsas peyğəmbərlərimizə nəzər yetirək.
Həzrəti-İbrahim bütpərəstliyə qarşı mübarizə aparırdı. Monoteist imanı gətirərək, din aləmində inqilab etdi.
Həzrəti-Musa xalqını Misir fironlarından xilas etməklə inqilab etdi.
Həzrəti-İsa yahudi cəmiyyətinin köhnəlmiş və konservativ dini və ictimai fikirlərini kökündən dəyişərək inqilab etdi.
Həzrəti-Məhəmməd Ərəb cəmiyyətində və dövlətçiliyində inqilab etdi.

Bu ancaq mənim məhdud biliklərim çərçivəsində gördüklərimdir. Bütün peyğəmbərlər bu vəya digər üsulla, sonunda inqilaba gətiriblər. İctimai, siyasi və dini sahələrdə yenilik ediblər, köhnəlmiş dəyərləri və anlayışları kökündən kəsiblər.

Əgər peyğəmbərlər inqilabçıdırlarsa, onda inqilabçılar kimdir?

Deyirlər ki, insanlar bəzən valideynlərinin səhvlərinə görə cavab verməli, valideynlərinin günahlarına görə əzab çəkməlidirlər. Etdiyimiz hər şey bumeranqdır, əvvəl-axır qayıtmalıdırsa, nəyə görə belə gec qayıdıb uşaqlarımıza dəyməlidir? Niyə həyat bizim başımıza gətirməli bəlanı uşaqlarımızın başına gətirir?
Qarğışa görəmi? Bilmirəm. Ancaq bu müşahidəni doğurdan da tez-tez edirəm.

Doğurdan da, maraqlıdır.

Məndən də nəvaxtsa insan olacaq.
Amma, nəvaxt, təəssüf ki, bilmirəm.

29/08/08  04:25
Verviers

Sərasər çox şəmlərə pərvanə oldum bilmədən,
Söyləyin, aşiq mənəmsə, bəs cananım hardadır?

Daima dərdlər qılıbdırsa pərişan halımı,
Bilmədim bimarlığım nə, ya dərmanım hardadır.

Düşün, çox arxayın olma özünə, ey qafil!
Soracaqsan, ayılıb bir gün, “zamanım hardadır?”

Sandım etməm dəxi meydani-məhəbbətdə xəta,
Söyləyin kim, məhəbbət nədir, meydanım hardadır?

Hər zaman mən bu xilqətə gəncimi pünhan dedim,
Öylə etdim, unutdum gənci-pünhanım hardadır.

27/08/08 3:25

Nə üçün insanlar alçaqlıq edir?
Nə üçün unudub bəs qeyrətini?
Nədəndir, kiməsə yaltaqlıq edir,
Taptalayib o öz şəxsiyyətini?

Kimdir dirəyimiz pis günümüzdə?
Dostlarmı, sevgilim, ya ailəmmidir?
Yəqin ki, hamısı. Amma bilmirəm,
Sual verən mənəm, ya aləmmidir?

Sərməst də deyiləm dərk etməməkçün
Kainat nə, bəşər nə, ya dünya nədir?
Həm də çox gücsüzəm tərk etməməkçün,
Həm bilmirəm ki, düzgün ya nədir?

17.07.08 2:40
Verviers

Bundan başqa sonsuz sayda qurum və icmalar var ki, forumları, saytları yoxdur. Avraz bu funksiyanı öz üzərinə necə götürə bilər? – Forumun bizi bu yazıda maraqlandıran bölmələri hələlik belədir:

• Avraz şəbəkəsi
• Avraz.net saytı
• Avraz mərkəzləri

Elə bu üçüncü bölmədə “subforums” (el arasında, подфорум və alt forum da deyirlər) sistemi ilə təşkilat və icmalara həsr olunmuş bölmələr olacaq. Beləliklə, bütün təşkilatların forumu olur və bununla belə biz “göbələk” kimi çoxalan forumların qarşısını alırıq. Məncə bu bizə doğurdan da güclü forumumuzun olması üçün yeganə şansdır.

Ancaq, özüm də forum admını olduğuma görə, bilirəm bu addımı atmaq nəqədər çətin olacaq. Hər forumda çox vacib və ürəyimizə yaxın olan məlumatlar var. Onlarla ayrılmaq o qədər də asan deyil. Həm də üzvlər razı olmurlar. Ondan başqa, millətimiz elə millətdir ki, əməkdaşlığa qətiyyən razı deyil. Birinci olmasaq dünyanın axırı olar. Buna görə də, məni narahat edən daha bir məqam odur ki, təklikdə heç admin də olmalı deyiləm. Hər hansısa yolla, həm texniki idarə ilə məşqul olmalı, həm də hamı ilə bərabərlikdə qalmalıyam. Həssas məqamdır

İndi maraqlıdı da… mən də birini açdım, dedim ki bu hamı üçün olacaq. Amma məqsəd nədi?

Keçən bloglarla tanış olanlar bəlkə də müəyyən dərəcədə məyus olacaqlar. Yox-yox, şerləri yazacam, düzdü hamısını yox. Şəxsi şerləri, eləcə də şəxsi fikirləri əfsus ki daha burda oxumayacaqsınız. Onun əvəzinə bəzi yeni ideyalar, daha qlobal məsələlərə toxunmağa çalışacam. Bir də ki, bu blogda yazılarım demək olar ki ancaq azərbaycanca olacaq. =)