Posts Tagged ‘Qoşma’

Nöqtələr

Author: Musa Punhan

Salamın da, sağolun da sonunda,
Sevincimə kölgə salır nöqtələr.
Olub bir Əzrail mələk donunda,
Cümlə başı canım alır nöqtələr.

Bir kiçik nöqtədən Fikirlər ölür,
Bir damcı mürəkkəb cümlələr bölür,
İnan, vergüllərdən nə xoşum gəlir,
Üzərimdə zəfər çalır nöqtələr.

Nöqtə təslim olmaz, nə də əyilməz,
Nöqtə incəlikdir, sözlə deyilməz.
Görəsən dünyaya aid deyil bəs?
Mənlə birgə fikrə dalır nöqtələr.

Cavabın sonunda göz yaşı kimi,
Cümlə məzarında baş daşı kimi,
Uzun yol gedənin yoldaşı kimi,
Sonda yenə tənha qalır nöqtələr.

13.02.09
1:44
Verviers, Belgium.

Kimsəm yox mənim

Author: Musa Punhan

Ayrıldım elimdən, çıxdım qürbətə,
Ağlaram, sızlaram, kimsəm yox mənim.
Qərib deyilib düşdüm dildən dillərə,
Ağlaram, sizlaram, kimsəm yox mənim.

Gənc yaşımda tərk eylədim vətənim,
Qürbət ellər oldu mənim məskənim,
Gözü yaşlı, gözü yolda Sənəmin,
Ağlaram, sızlaram, kimsəm yox mənim.

Aşıq Qərib, yanıq-yanıq söyləsin,
Enib eşqin dəryasını boylasın,
Hər səni dünyada namlar eyləsin,
Ağlaram, sızlaram, kimsəm yox mənim.

Aşıq Qərib

(Aynura minnətdarlıq)

Ya bir olar, ya iki.

Author: Musa Punhan

İsmi pünhan,niyə məndən küsübsən?
Yaxşı yaman ya bir olar,ya iki.
Bu gün ölsəm hamı deyər yazıqdır,
Canı yanan ya bir olar,ya iki.

Sən şöləsən dörd yanında fanaram,
Bülbülünəm,gülşənondən kənaram.
Hər məclisdə od tutuban yanaram,
Dərdim qanan ya bir olar,ya iki.

Hilal qaşa nə layiqdir o sürmə,
Meylin qılıb,üzün məndə çevirmə.
Cümə deyər,hər yetənə sirr vermə,
Dost mehriban ya bir olar,ya iki.

Molla Cümə

Dər mənə

Author: Musa Punhan

İstər eşqin, istər dərdin bağından
Fərqi yoxdur nə dərirsən dər mənə.
İslanmışın sudan olmaz qorxusu,
Diş qıcama, ay qocaman nər mənə.

Ad da verdin el içində, hörmət də,
San da verdin, şan da verdin, şöhrət də,
Pul da verdin, var da verdin, dövlət də,
Sən Hatəmsən nələr verdin gör mənə.

Mən Bəhmənəm sınıq könlüm hörmədin,
Ah-naləmi eşitmədin, görmədin,
Qadir Allah, sevdiyimi vermədin,
İndən belə nə verirsən, ver mənə.

Author: Musa Punhan

Qaraqoyunlu Aşıq Cahad

Kimi qan ağlayır, kimi kef çəkir,
Bilmirəm, bu fələk nə həvəsdədi.
Sıyırıb qılıncı, alıb əlinə,
Məqamdı, başımı kəshakəsdədi.

Tacirəm, mətahım dünyanın qəmi,
Heç pərgar olmadı işimin cəmi.
Daima nizamdı könlümün simi,
Kərəmi kökdədi, Dilqəm üstədi.

Mən Aşıq Cahadam, dost yorğunuyam,
Ilqar qədəhinin tam dolğunuyam.
Elə vurulmuşam, el vurğunuyam,
Eldən ötrü hey qulağım səsdədi.