Dəftəri-Pünhan

20 yaş, adətə görə, əlamətdar tarix olmalıdır. 20 yaşında insan enerji dolu, güclü və sabaha inamlı olmalıdır (deyilənə görə).

Nəisə..sözümün canı bunda deyil.
Uşaqlıqdan, 20 yaşlılar mənim gözümdə artıq yetişmiş, daim xarizmatik insanlar kimi görsəniblər. Halbu ki, artıq həyatımın 20-ci ilini başa vurmaq üzrə olduğum halda, nə özümün, nə də gördüyüm işin zərrə qədər də `vision`ıma uyğun gəlmədiyini başa düşürəm.

Bəlkə də başqaları elə mənim də nəvaxtsa aldandığım kimi aldanır. Bəzəkli stəkanın içini görmədikləri üçün, onun dolu olduğunu düşünür insanlar. Su ilə dolu şəffaf bir qab isə cahillərə boş kimi gəlir. Həyat doğurdan da qəribədir.

Bayramların yaxınlaşması özünü biruzə verir, çox güman ki.

Əvvəlki yazımı oxudum, belə bəyanat gəldi ağlıma:
“Mən nəvaxtsa deyəndə ki “dünyanı bir atomla izah edə bilərəm”, siz mənə gülürdünüz.”
Bakıya qayıdanda gedib ibtidai sinif rəhbərimə deyəcəm. Bəlkə də o gülməyi ilə məndə olan böyük fəlsəfi-kimyaçını öldürdü? :) Bəlkə mən kimyanın Dekartı ola bilərdim? :)