There is only one success – to be able to spend your life in your own way.
Christopher Morley (1890 – 1957)
There is only one success – to be able to spend your life in your own way.
Christopher Morley (1890 – 1957)
Jun
15
2009
Saliq üzüqırışlı qocaya diqqətlə baxdı. Gözləri uçurum kimi dərin, dərya kimi mavi idi. Yaşı üçün çox diqqətli baxışı malik olduğu böyük qüvvəyə yeganə işarə idi.
Uzun fasilədən sonra, qoca dedi:
« Sənin doğumundan uzun illər öncə, bu məkana səyyah dərviş gəlmişdi. O şəhəri dolaşaraq “Bu şəhərdə 1000 qızıla 3 müdrük kəlam almaq istəyən varmı?” deyə çağırırdı. Bütün mülkü 1000 qızıldan ibarət olan bir tacir dərvişi çağıraraq pulları onun qarşısına düzür.
- Burda düz 1000 qızıl var. Bu mənim bütün dövlətimdir. 3 kəlamı eşitməyə hazıram.
Nurani simalı dərviş gülümsəyərək 3 kəlamı deyir:
- Birincisi budur: “Dahilik – ədaləti bərqərar etməkdir, onu xahiş etmək deyil.” “Əgər deyəcəyin söz sükutdan gözəl deyilsə, onu demə” ikinci kəlamdır. Və sonuncusu “Zəiflər içində, ən güclü zəifliyini unutmayandır”.
Bunu eşidən ev yiyəsi heyrətlənir. Hər zaman həqiqət axtarışında olan tacir, onu məqsədinə bir az da yaxınlaşdıran dərvişə qızılları göstərərək deyir:
- Mənimlə bölüşdüyün hikmət min qızıldan daha dəyərlidir, fəqət bundan başqa təklif edə biləcəyim heçnə yoxdur. Pulları götür, onlar sənindir.
Dərviş bir daha şübhəli təbəssümünü nümayiş etdirərək, mükafatını tacirə tərəf itələyir.
- Mən deyirdim ki, min qızıla 3 kəlam almağa hazır insanı tapmaq istəyirəm, qızılı deyil. Mənim pula ehtiyyacım yoxdur. Qızıl sənindir. Sözlərimi yaxşı yadında saxla. Tamamilə anladıqdan sonra, məni tap.
Deyilənə görə, tacir bir-neçə il bu görüş olmamışdır kimi həyatını davam edir. Günlərin bir günü isə, qapısını qıfıllayıb yoxa çıxır. Bəzi insanlar düşünür ki, tacir bir zamanlar qonağı olan qocanı tapıb onun şagirdi olub. İllər sonra isə, həqiqətə və qüvvəyə yiyələnərək, öz bilikləri ilə insanlarla bölüşmək üçün özü də səyyahlığa başlayıb. »
Saliq qocanın əsrarəngiz mavi gözlərinə baxaraq, orada gizlənən qüvvə və biliyin genişliyini təsəvvür etməyə çalışdı. Qarşıda onu hələ çox cavabsız suallar gözləyir.
Mar
19
2009
Gəl gedək, bu axşama qatarda səfər və pəncərəyə döyən yağış sifariş etmişəm.
Mar
16
2009
A poet who reads his verse in public may have other nasty habits.
Robert Heinlein, Time Enough for Love, 1978
Feb
17
2009
No one conquers who doesn’t fight. ~ Gabriel Biel
Jan
5
2009
A poem is never finished, only abandoned.
Paul Valery
Dec
16
2008
İnsanlarla düzgün danışmağı bacarmırsansa, bu boyda dil bilməyinin bir köpüy dəyəri yoxdur.
Aug
28
2008
Dünən İohann Höttenin Faust əsərini rusca oxumağa qərar verdim bilirəm ki bitirməyə həvəsim çatmayacaq. Sözsüz ki, fikrimi cəlb edən misralar yenə də Mefistofelin sözləri oldu:
(…)
Я расскажу, как люди бьются, маясь.
Божок вселенной, человек таков,
Каким и был он испокон веков.
Он лучше б жил чуть-чуть, не озари
Его ты божьей искрой изнутри.
Он эту искру разумом зовет
И с этой искрой скот скотом живет.
Прошу простить, но по своим приемам
Он кажется каким-то насекомым.
Полу летя, полу скача,
Он свиристит, как саранча.
О, если б он сидел в траве покоса
И во все дрязги не совал бы носа!
(…)
Господь
И это все? Опять ты за свое?
Лишь жалобы да вечное нытье?
Так на земле все для тебя не так?Мефистофель
Да, господи, там беспросветный мрак,
И человеку бедному так худо,
Что даже я щажу его покуда.
(…)
Как речь его спокойна и мягка!
Мы ладим, отношений с ним не портя,
Прекрасная черта у старика
Так человечно думать и о черте.
(…)
Мефистофель
Смерть – посетитель не ахти какой.
Фауст
Блажен, к кому она в пылу сраженья,
Увенчанная лаврами, придет,
Кого сразит средь вихря развлечений
Или в объятьях девушки найдет.
…
Jul
22
2008
Əslində başlığın mövzu ilə əlaqəsi azdır. Nəisə.
Bugün daha bir “tərif” axınından sonra, həmişəki müzakirə və suallar. “Bu ki tərif deyil, mən həqiqəti deyirəm.”, “Sevmədiyini başa düşmək olar, bəs niyə inanmırsan axı?” və s.
Əslində qəliz heçnə yoxdur. Təriflərə inanmaqdan qorxuram. Həyatda inkişaf etmək üçün, inkişaf üçün yerin olmasına inanmaq lazımdır. Qorxuram ki, təriflərə inanıb, inkişafdan əlimi üzüm. Həm də, necə deyərlər, “ağac bar verdikcə başını aşağı salar”. Bu nə sadəlik, nə də təbazökarlıqdır.
Başqa bir müşahidəm : mübarizə “xəstələri”, əslində, “şər deməsən, xeyir olmaz” prinsipi ilə yaşamalıdırlar. Bu da nə pessimizm, nə də fatalizmdir.
Bunlar sadəcə düşüncə tərzi və seçimdir. Müsbət cəhətləri olduğu kimi, mənfiləri də var, ancaq bunu bilməsəniz də olar.