Dəftəri-Pünhan

Əslində başlığın mövzu ilə əlaqəsi azdır. Nəisə.
Bugün daha bir “tərif” axınından sonra, həmişəki müzakirə və suallar. “Bu ki tərif deyil, mən həqiqəti deyirəm.”, “Sevmədiyini başa düşmək olar, bəs niyə inanmırsan axı?” və s.
Əslində qəliz heçnə yoxdur. Təriflərə inanmaqdan qorxuram. Həyatda inkişaf etmək üçün, inkişaf üçün yerin olmasına inanmaq lazımdır. Qorxuram ki, təriflərə inanıb, inkişafdan əlimi üzüm. Həm də, necə deyərlər, “ağac bar verdikcə başını aşağı salar”. Bu nə sadəlik, nə də təbazökarlıqdır.
Başqa bir müşahidəm : mübarizə “xəstələri”, əslində, “şər deməsən, xeyir olmaz” prinsipi ilə yaşamalıdırlar. Bu da nə pessimizm, nə də fatalizmdir.
Bunlar sadəcə düşüncə tərzi və seçimdir. Müsbət cəhətləri olduğu kimi, mənfiləri də var, ancaq bunu bilməsəniz də olar.

Nəvaxtsa biləcəm nədən insanlar
Bu qədər zəifdir, bu qədər miskin.
Kimlərdir adam yox, insan olanlar,
Hardan qəlbdə şübhə, fikirdəsə kin.

Nə üçün insanlar alçaqlıq edir?
Nə üçün unudub bəs qeyrətini?
Nədəndir, kiməsə yaltaqlıq edir,
Taptalayib o öz şəxsiyyətini?

Kimdir dirəyimiz pis günümüzdə?
Dostlarmı, sevgilim, ya ailəmmidir?
Yəqin ki, hamısı. Amma bilmirəm,
Sual verən mənəm, ya aləmmidir?

Sərməst də deyiləm dərk etməməkçün
Kainat nə, bəşər nə, ya dünya nədir?
Həm də çox gücsüzəm tərk etməməkçün,
Həm bilmirəm ki, düzgün ya nədir?

17.07.08 2:40
Verviers

Köç edir insanlar tarix boyunca,
Köç edir yaylağa, sonra qışlağa.
Vətənlə oynayıb, sanıb oyuncaq,
Köçür başqa yerə, yeni torpağa.
Köçürlər iynələr qoldan-qollara,
Cavanlar düşürlər başqa yollara.
Bəzən, eşqi atıb, başqa ürəyə
Köçürlər Məcnunlar qorxub ölümdən.
Yarpaq da qoparaq düşür küləyə,
Deyərək “dünyanı gedim görüm mən”.
Qızlar da köç edir Ata evindən,
Gedərək başqa bir evi qurmağa.
Halallaşıb, öpüb ana əlindən,
Gedirik düşmənə zərbə vurmağa.
Bu köçəri dünyaya çox dözmüşəm,
Keçmişəm həyatda bəmdən mən zilə,
Nəqədər köçəllər? Artıq bezmişəm,
Bir dəfəlik köçüm axır mənzilə.

08.06.08