Şairanə fikirlər.

Когда человек, кому ты говоришь как тебе плохо, понимает тебя, тебе меньше кажется, что ты жалуешься на свою жизнь.

Но так редко можно найти человека, который может тебя понять. И еще реже можно с этим человеком говорить.

Я нашел этого человека. И мы поговорили всего один вечер. Три с половиной часа мы сидели друг напротив друга. Говорили не постоянно. Иногда задумывались или просто смотрели друг-другу в глаза сквозь дым сигарет. Мы пили кофе. И регулярно курили. Я курил больше. И нервничал сильно. Кажется, я и говорил больше. Непривычно.

Нам было трудно объяснять словами те чувства и мысли, которые мы оба чувствовали. Это превратилось в некую игру. Так как мы оба знали о чем идет речь, мы просто соревновались в подборе нужных слов. Кто найдет самое подходящее слово для того или иного ощущения. Было интересно.

Мы друг-другом восхищались. Мы делились своими достижениями в жизни, мыслями и находками и это не казалось нескромным. В глазах каждого горел огонь интереса, уважения и восхищения к другому.

Мы позволяли себе не только выставлять на показ свои лучшие стороны, но и наоборот. Мы говорили о своих отрицательных чертах, но ни у одного из нас не промелькала мысль о том, чтобы ждать пустой комплимент или напрашиваться на него или просто этот комплимент сделать. Знаете, эти глупые манеры «Я такой тупой – Что вы, ваш интеллект не знает себе равных, вы очень умны».

Мы не соглашались друг с другом и исправляли друг-друга. Но это были не споры, поводы показать другому кто круче или еще что-нибудь. Мы просто шли вдвоем на пути к Истине и помагали друг-другу подойти к ней поближе.

Те три с половиной часа были особенными и имеют особое место в моем существовании и в моей памяти. Эту магию не стерло даже время. Каждый раз, когда я прохожу перед тем местом, я вспоминаю тот вечер и то осознание собственного существования, что оно мне подарило.

Tags: Fikir, İnsanlar, Rusca, Русский
Posted in Misc. | 1 Comment »

Bəzən, əlimizdə olan qüvvəni dərk edərkən, qisas almaq, o qüvvədən istifadə etmək imkanı çox cəlbedici olur. Bəzən qılıncı qaldıraraq tanıdığın zəif nöqtələrə dəqiq və güclü zərbə endirmək istəyirsən. Bəzən insanları incidərək onların əzab çəkdiklərini bilmək insana zövq verir.

Fəqət yox. Qılıncın ağırlığı məsuliyyət haqda xatırlatmalıdır. Bunu yadda saxlamaq lazımdır. Demək olar ki həmişə.

Tags: Fikir, Həyat, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

Başlığın əhəmiyyəti yoxdur. Yazımla birbaşa əlaqəsi də həmçinin, məncə.

Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.

Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan dərslərdə arxa-arxaya düzülmüş hərflər, üst-üstə yığılmış sətrlər, ağrıdıcı biganəliklə vərəq üzərinə səpələnmiş bəndlər?

Yazı yazmaq lazımdır. Yazı yazmaq tələbatdır. Yazı yazmaq, fikir dünyaya gətirmək yaşamağa kömək edir. Güzgüdə gördüyüm dostum demişkən, “Gərək Allah olmaq istəyəsən ki, heç olmasa insan olasan”. Yazı yazmaq, fikir fikirləşmək insanı Allaha yaxınlaşdırır. Yaradıcılıq, yaratmaq qabiliyyəti Allaha xasdır. Mən isə insanları sevmirəm. Bəşəriyyəti də sevmirəm. İnsanlar zəif, cahil və miskin məxluqlardır. “Mən Allah olmaq istəyirəm, insanlardan bir şey çıxmadı.” – gəlir hərdən dəli ağlıma. Əstağfürullah, qətiyyən nəyəsə iddia etmirəm. Yaradan tək və mükəmməldir. Biz isə ancaq kamil ola bilərik.

Yazıları kim üçünsə yazmıram. Yazıların mövcudluğu onların oxunub-oxunmamağından asılı deyil. Necə ki Yaradanın varlığı ona inanların olub-olmamasından. O səbəbdəndir ki, Blog`umun reklam kompaniyasına, cızma-qaralarımın kitab cildinə düşməyə ehtiyyacı yoxdur. Adımın hardasa ucadan deyilməyini, kimliyimin açıqlanmasını istəmirəm.

Mən Pünhanam. Tanınmamışam, tanınmayacam da. Gizli dəftərlərdə fikirlərimi də, arzularımı da, hisslərimi də gizlədirəm. Düşündüyümü deməyə, dediyimi düşünməyə bilərəm. Sevdiklərimə sevdiyimi, gözlədiklərimə gözlədiyimi, darıxdıqlarıma darıxdığımı demək məcburiyyətində deyiləm. Özləri bilməlidirlər. Özləri inanmalıdırlar. Gizlədiklərimi bilməlidirlər, dediklərimə inanmalıdırlar. Dəlilsiz, sübutsuz.

Hamımız Pünhanıq. Bütün insanlar aysberq kimi öz əsas kimliyini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir. Gizli hisslərini aşikar edənlər ya ağılsız, ya da zəif, kompleksli şəxslərdir. Tanınmağa ehtiyyacı olanlar, şöhrətpərəstlər, adlarının səhnələrdən çəkildiyi üçün iş görənlər cahil, xəstə, yalançıdırlar. İlk növbədə özlərini aldadırlar. İdeyalarının reallaşması üçün şöhrət kimi çirkə dözənlərdir qəhrəmanlar. Şöhrət məqsəd deyil, vasitədir.

Oxumasın kütlə yazılarımı. Fikrimə nə PR, nə reklam gərək. Deyəcəm dostuma, dostum dostuna. Beləcə dünyanı fırlanacayıq. Fikir dəyərli olarsa, onun yayılması üçün şəxsiyyət və mənliyin şöhrət və xahiş kimi çirkinliklərə qurban verilməsinə ehtiyyac yoxdur. Düzgün və dürüst fikir özü özünü yayır.

Bəlkə də mən özüm də yalan deyirəm özümə. Bəlkə də kiminsə təsadüfən oxuyacağı ümüdü ilə yazıram. Kiməsə göndərməyə utanıram axı.

Tags: Din, Fikir, İnsanlar, Mənasız, Şair, Sual, Yaradıcılıq
Posted in Misc., Mübarizə yolunun qaydaları | No Comments »

Qar – ən gözəl təbiət hadisəsidir. Gecə, səmanın ay işığına bürünən vaxtı, göydən ağ, soyuq və narın ulduzlar yağaraq ətrafı gəlin libasına geyindirir. Yeri hələ ayaq izləri ilə korlanmamış hamar qar örtüyü qoruyur. Bu mükəmməl gözəlliyə yorulmadan tamaşa etmək olar.
Səhər isə, hər yer yenə də palçıq, çirk və insan hərəkətinin izləri ilə şikəst olunmuş hala gəlir.

Tags: İnsanlar, Qar, Təbiət
Posted in Misc. | No Comments »

Şikayətlənmək də, özü haqda durmadan danışmaq da uşaqlara, ya da qocalara (söhbət yaşdan getmir) xas olan keyfiyyətdir. Hər ikisi ətrafdakıların diqqətinə ehtiyyac duyurlar.

Tags: Fikir, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

Yazım bir-iki söz, deyim şe’rdir,
Oxusun dostlarım, tərifləsinlər.
Deyim ki, sözlərim şamlar əridir,
Sətirlər gözləri hərifləsinlər.

Göndərim şe’r sandığımı
Tüm dostlara, dərgilərə.
Xəyal edim qələmimi, sandığımı
Düzəcəklər sıra-sıra sərgilərə.

Məclislərdə, hər kəs sərxoş olanda,
Durub hamı məndən şer istəsin.
Mən də lovğalanım: kef xoş olanda,
Könül istəyir ki, ustad söz desin.

Başa düşməsə də, hamı əl çalsın.
Yadda qalmasın heç bircə sözüm də.
Böyük-böyük danışmağım yadlarda qalsın.
Unudulsun şe’rlər, sonda özüm də.

Bilməyim ki, ayıq halda,
Üzümə yox, fəqət dalda,
Hər mənə tərif deyən şəxs
Edir cahilliyimdən bəhs.

Deyir ki, “nə? şairdir bu?”
“Belə şe’rdən ac qarnına qırx dənə”.
Deyir “guya mahirdir bu?”
…

Fikirdə nə, ağılda nə, sözdə nə…

23.12.08 2:15

Tags: İnsanlar, Şair, Şer
Posted in Şerlər | No Comments »

20 yaş, adətə görə, əlamətdar tarix olmalıdır. 20 yaşında insan enerji dolu, güclü və sabaha inamlı olmalıdır (deyilənə görə).

Nəisə..sözümün canı bunda deyil.
Uşaqlıqdan, 20 yaşlılar mənim gözümdə artıq yetişmiş, daim xarizmatik insanlar kimi görsəniblər. Halbu ki, artıq həyatımın 20-ci ilini başa vurmaq üzrə olduğum halda, nə özümün, nə də gördüyüm işin zərrə qədər də `vision`ıma uyğun gəlmədiyini başa düşürəm.

Bəlkə də başqaları elə mənim də nəvaxtsa aldandığım kimi aldanır. Bəzəkli stəkanın içini görmədikləri üçün, onun dolu olduğunu düşünür insanlar. Su ilə dolu şəffaf bir qab isə cahillərə boş kimi gəlir. Həyat doğurdan da qəribədir.

Bayramların yaxınlaşması özünü biruzə verir, çox güman ki.

Tags: Fikir, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

Bu axşam deyəsən mə`lulsan bir az,
- Şöhrət yaxşı şeymiş! – pıçıldayırsan,
- Bayaq filankəsi yola salıblar,
Az qala güllərə qərq olub qatar.

Yəqin ki, o cür də qarşılanacaq,
Çıxacaq yoluna təzə “Volqa”lar.
Alqış salon-salon, gül qucaq-qucaq,
Onundur efirdə bütün dalğalar.

Sənin bu halına yazığım gəlir,
Gülüm, mə`nasızdır, inan, bu xiffət.
Dürüst qazanıbsa, halalı olsun.
Ucuz qazanıbsa haramdı şöhrət.

Səni ər şöhrəti maraqlandırır,
Düşün, yaxşı düşün nə deməkdi ər.
Ər əgər ərdirsə, onun gözünə
Nə şöhrət görünər, nə sərvət, nə zər.

Çoxları bu yoldan bezdi, usandı.
Mətin olmalıyıq, hər şeydən mətin.
Çələngi hardansa çalmaq asandı,
Çələngi şərəflə daşımaq çətin.

Gülüm, ayırd elə tikanı güldən.
Tarix əyriləri gec-tez tanıyır.
Özünə yalandan şöhrət düzəldən
Xalqın şöhrətini çapıb-talayır.

İşləyək, çalışaq səssiz, əzizim.
Qoy səssizlik özü tufan yaratsın.
Gəl vuraq boynunu şöhrətimizin,
Təki amalımız şöhrətə çatsın.

Gün yox, əsrlərdin sənət me`yarı.
Gündəlik zəhmətdir ömrün özülü.
Bütün şöhrətlərdən üstün dayanır
Şöhrəti biganə kişi dözümü!

Yerində dağ kimi dursa sənətkar
Yüksələr qəlbinin ucalığına.
Əsrlər, nəsillər əlində çələng
Gələr ayağına, baş əyər ona!

Həyat nəyə bənzər? Ay şəlaləyə!
Cəmi bircə dəfə bar verən bağa.
Tələs mərd yaşayıb, gözəl ölməyə,
Tələsmə şöhrətə dustaq olmağa!

Bənd olma zahiri ad-sana, mülkə,
Dürlü nişanların yaraşığına.
Yetmiş cahangirin şöhrəti dəyməz
Mənim gözlərimin şe`r işığına.

Danmıram, yaxşıdır şöhrən çələngi,
Oğurluq deyilsə, saxta deyilsə.
Hətta lap ə`ladır: kişi şöhrəti
Xalqın şöhrətinə çevrilə bilsə.
1984

Tags: İnsanlar, Şöhrət, Xəlil Rza Ulutürk
Posted in Dahilərdən | No Comments »

İnsanlarla düzgün danışmağı bacarmırsansa, bu boyda dil bilməyinin bir köpüy dəyəri yoxdur.

Tags: Fikir, İnsanlar, Kəlam, Sitat
Posted in Misc. | No Comments »

Elə bilirsiniz ki, Antuan de Lavuaziyedən danışacağam?
Xeyr. Qətiyyən.
Əlaqələrdən danışacam.

Bugün Facebook`da köhnə sinif yoldaşım elə başlıqda yazdığım cümləni statusunda yazdı. Demə ximyadan imtahanı artıq verib. Sadəcə insanlar arasındakı əlaqələri nəzərdə tuturmuş.
Doğurdan da. Əlaqələr nə yaranır, nə də yox olur. Onlar sadəcə olaraq dəyişir.

Tags: Fikir, İnsanlar, Əlaqələr
Posted in Misc. | 7 Comments »