Şairanə fikirlər.

Иногда мне просто хочется умереть.

Умереть, чтобы не видить продложения. Не знать как всё закончилось. Не быть вынужденным принимать решения, тем самым выбирать между «сделать больно себе» и «сделать больно другому». Хочу умереть, чтоб просто сказали «он мог сделать многое», а не «он так многое мог бы сделать, но у него не получилось». Хочу, чтоб запомнили как человека, который погиб в бою, а не скончался после поражения. Страх.

Часто люди ждут от тебя что-то. Мало или много. Некоторые просят, некоторые требуют, некоторые считают что ты должен, последние ставят ультиматумы. В эти моменты вспоминаю ответ продовца, который должен уважать покупателей, одной надоедливой покупательнице «вы стойте здесь, а я пойду к чёрту». Хочется от них всех убежать. Подальше, поглубже внутрь. Трусость.

Последние годы съели, сломали меня. Оставили от меня, моей силы, ума и желаний только нечёткую тень. Остатки разорвавшегося тела. Я думаю медленнее, иду не до конца, принимаю все капризы жизни и подчиняюсь. Слабость.

И, сегодня, глядя на то, во что я превратился, я презираю себя. Презрение – хуже чем ненависть. Презрение – это когда ты и ненависти не достоин.

Порой я лишь мечтаю о том, чтобы вытащить заржовевший мечь и ударить. Забыть все обязанности чести, ценности, принципы. Покинуть идеализм. Не по этим принципам меня медленно уничтожали и загоняли в клетку. И не по этим принципам во мне вырабатывали подчинение. Другие чувства правили этим парадом.

Только, интересно, смогу ли я собраться и буду ли достаточно смел? Ведь… Иногда мне просто хочется умереть.

22.12.2009 1:14
Verviers, Belgium

Tags: Fikir, Gələcək, Həyat, Ölüm, Rusca, Русский
Posted in Misc. | No Comments »

Когда человек, кому ты говоришь как тебе плохо, понимает тебя, тебе меньше кажется, что ты жалуешься на свою жизнь.

Но так редко можно найти человека, который может тебя понять. И еще реже можно с этим человеком говорить.

Я нашел этого человека. И мы поговорили всего один вечер. Три с половиной часа мы сидели друг напротив друга. Говорили не постоянно. Иногда задумывались или просто смотрели друг-другу в глаза сквозь дым сигарет. Мы пили кофе. И регулярно курили. Я курил больше. И нервничал сильно. Кажется, я и говорил больше. Непривычно.

Нам было трудно объяснять словами те чувства и мысли, которые мы оба чувствовали. Это превратилось в некую игру. Так как мы оба знали о чем идет речь, мы просто соревновались в подборе нужных слов. Кто найдет самое подходящее слово для того или иного ощущения. Было интересно.

Мы друг-другом восхищались. Мы делились своими достижениями в жизни, мыслями и находками и это не казалось нескромным. В глазах каждого горел огонь интереса, уважения и восхищения к другому.

Мы позволяли себе не только выставлять на показ свои лучшие стороны, но и наоборот. Мы говорили о своих отрицательных чертах, но ни у одного из нас не промелькала мысль о том, чтобы ждать пустой комплимент или напрашиваться на него или просто этот комплимент сделать. Знаете, эти глупые манеры «Я такой тупой – Что вы, ваш интеллект не знает себе равных, вы очень умны».

Мы не соглашались друг с другом и исправляли друг-друга. Но это были не споры, поводы показать другому кто круче или еще что-нибудь. Мы просто шли вдвоем на пути к Истине и помагали друг-другу подойти к ней поближе.

Те три с половиной часа были особенными и имеют особое место в моем существовании и в моей памяти. Эту магию не стерло даже время. Каждый раз, когда я прохожу перед тем местом, я вспоминаю тот вечер и то осознание собственного существования, что оно мне подарило.

Tags: Fikir, İnsanlar, Rusca, Русский
Posted in Misc. | 1 Comment »

Çayın şırıltısında, ağaclar danışırdı
Verib budaq-budağa.
Yarpaqlar qarışırdı.
Quşların cəh-cəhinə durub qulaq asarkən,
Dinləyərək susarkən,
Fikirlər qanad açıb yollandı uzaqlara.
Meşələrə, dağlara.
Onlara hər şey olar. Uzaqlara getmək də,
Savab, günah etmək də.
Səsdən də, işıqdan dan sürətlidir fikirlər.
Qoca fırtına kimi sökürlər qəsrləri,
Cavan bir gəlin kimi, heçnədən ev tikirlər.
Fikirlər xilas edib daima əsirləri,
Həm azad insanları fikirlər əsir edib.
Kiməsə təsir edib savaşa da aparar,
Zirvədə olanları yoxuşa da aparar.
Yoxsulların sonuncu xəzinəsi – fikirlər,
Dahi və ölülərin qalan səsi – fikirlər.

16:50
05/04/09

Verviers

Tags: Fikir, Şer, Təbiət
Posted in Şerlər | 1 Comment »

Bəzən, əlimizdə olan qüvvəni dərk edərkən, qisas almaq, o qüvvədən istifadə etmək imkanı çox cəlbedici olur. Bəzən qılıncı qaldıraraq tanıdığın zəif nöqtələrə dəqiq və güclü zərbə endirmək istəyirsən. Bəzən insanları incidərək onların əzab çəkdiklərini bilmək insana zövq verir.

Fəqət yox. Qılıncın ağırlığı məsuliyyət haqda xatırlatmalıdır. Bunu yadda saxlamaq lazımdır. Demək olar ki həmişə.

Tags: Fikir, Həyat, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

Başlığın əhəmiyyəti yoxdur. Yazımla birbaşa əlaqəsi də həmçinin, məncə.

Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.

Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan dərslərdə arxa-arxaya düzülmüş hərflər, üst-üstə yığılmış sətrlər, ağrıdıcı biganəliklə vərəq üzərinə səpələnmiş bəndlər?

Yazı yazmaq lazımdır. Yazı yazmaq tələbatdır. Yazı yazmaq, fikir dünyaya gətirmək yaşamağa kömək edir. Güzgüdə gördüyüm dostum demişkən, “Gərək Allah olmaq istəyəsən ki, heç olmasa insan olasan”. Yazı yazmaq, fikir fikirləşmək insanı Allaha yaxınlaşdırır. Yaradıcılıq, yaratmaq qabiliyyəti Allaha xasdır. Mən isə insanları sevmirəm. Bəşəriyyəti də sevmirəm. İnsanlar zəif, cahil və miskin məxluqlardır. “Mən Allah olmaq istəyirəm, insanlardan bir şey çıxmadı.” – gəlir hərdən dəli ağlıma. Əstağfürullah, qətiyyən nəyəsə iddia etmirəm. Yaradan tək və mükəmməldir. Biz isə ancaq kamil ola bilərik.

Yazıları kim üçünsə yazmıram. Yazıların mövcudluğu onların oxunub-oxunmamağından asılı deyil. Necə ki Yaradanın varlığı ona inanların olub-olmamasından. O səbəbdəndir ki, Blog`umun reklam kompaniyasına, cızma-qaralarımın kitab cildinə düşməyə ehtiyyacı yoxdur. Adımın hardasa ucadan deyilməyini, kimliyimin açıqlanmasını istəmirəm.

Mən Pünhanam. Tanınmamışam, tanınmayacam da. Gizli dəftərlərdə fikirlərimi də, arzularımı da, hisslərimi də gizlədirəm. Düşündüyümü deməyə, dediyimi düşünməyə bilərəm. Sevdiklərimə sevdiyimi, gözlədiklərimə gözlədiyimi, darıxdıqlarıma darıxdığımı demək məcburiyyətində deyiləm. Özləri bilməlidirlər. Özləri inanmalıdırlar. Gizlədiklərimi bilməlidirlər, dediklərimə inanmalıdırlar. Dəlilsiz, sübutsuz.

Hamımız Pünhanıq. Bütün insanlar aysberq kimi öz əsas kimliyini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir. Gizli hisslərini aşikar edənlər ya ağılsız, ya da zəif, kompleksli şəxslərdir. Tanınmağa ehtiyyacı olanlar, şöhrətpərəstlər, adlarının səhnələrdən çəkildiyi üçün iş görənlər cahil, xəstə, yalançıdırlar. İlk növbədə özlərini aldadırlar. İdeyalarının reallaşması üçün şöhrət kimi çirkə dözənlərdir qəhrəmanlar. Şöhrət məqsəd deyil, vasitədir.

Oxumasın kütlə yazılarımı. Fikrimə nə PR, nə reklam gərək. Deyəcəm dostuma, dostum dostuna. Beləcə dünyanı fırlanacayıq. Fikir dəyərli olarsa, onun yayılması üçün şəxsiyyət və mənliyin şöhrət və xahiş kimi çirkinliklərə qurban verilməsinə ehtiyyac yoxdur. Düzgün və dürüst fikir özü özünü yayır.

Bəlkə də mən özüm də yalan deyirəm özümə. Bəlkə də kiminsə təsadüfən oxuyacağı ümüdü ilə yazıram. Kiməsə göndərməyə utanıram axı.

Tags: Din, Fikir, İnsanlar, Mənasız, Şair, Sual, Yaradıcılıq
Posted in Misc., Mübarizə yolunun qaydaları | No Comments »

Bəzən gücümüz bizi tərk edir. Nə sevinməyə, nə kədərlənməyə taqətimiz olmur.

Bəzən həssaslığımız, marağımız bizi tərk edir. İnsanların hisslərini bölüşməyi, baş verənlərə ürəkdən yanaşmağı bacarmırıq.

Sonda isə, bu haldan çıxanda, bütün toplanmış hadisələrin, hisslərin öhdəsindən birdən gəlməli oluruq.

Tags: Fikir, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

Şikayətlənmək də, özü haqda durmadan danışmaq da uşaqlara, ya da qocalara (söhbət yaşdan getmir) xas olan keyfiyyətdir. Hər ikisi ətrafdakıların diqqətinə ehtiyyac duyurlar.

Tags: Fikir, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

20 yaş, adətə görə, əlamətdar tarix olmalıdır. 20 yaşında insan enerji dolu, güclü və sabaha inamlı olmalıdır (deyilənə görə).

Nəisə..sözümün canı bunda deyil.
Uşaqlıqdan, 20 yaşlılar mənim gözümdə artıq yetişmiş, daim xarizmatik insanlar kimi görsəniblər. Halbu ki, artıq həyatımın 20-ci ilini başa vurmaq üzrə olduğum halda, nə özümün, nə də gördüyüm işin zərrə qədər də `vision`ıma uyğun gəlmədiyini başa düşürəm.

Bəlkə də başqaları elə mənim də nəvaxtsa aldandığım kimi aldanır. Bəzəkli stəkanın içini görmədikləri üçün, onun dolu olduğunu düşünür insanlar. Su ilə dolu şəffaf bir qab isə cahillərə boş kimi gəlir. Həyat doğurdan da qəribədir.

Bayramların yaxınlaşması özünü biruzə verir, çox güman ki.

Tags: Fikir, İnsanlar, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »

İnsanlarla düzgün danışmağı bacarmırsansa, bu boyda dil bilməyinin bir köpüy dəyəri yoxdur.

Tags: Fikir, İnsanlar, Kəlam, Sitat
Posted in Misc. | No Comments »

Əvvəlki yazımı oxudum, belə bəyanat gəldi ağlıma:
“Mən nəvaxtsa deyəndə ki “dünyanı bir atomla izah edə bilərəm”, siz mənə gülürdünüz.”
Bakıya qayıdanda gedib ibtidai sinif rəhbərimə deyəcəm. Bəlkə də o gülməyi ilə məndə olan böyük fəlsəfi-kimyaçını öldürdü? :) Bəlkə mən kimyanın Dekartı ola bilərdim? :)

Tags: Fikir, Mənasız
Posted in Misc. | No Comments »