İçib-içib, bu qanımdan,
Alıb-alıb, bu canımdan,
Hər günümdən, hər gecəmdən,
Hər anımdan doya bilmir məhəbbətim.
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Dostuma deyir ki sözümü kəssin,
Ülgücə deyir ki üzümü kəssin.
Yaşlar görmək istəyir gözümdə deyəsən,
Şəkil çəkmək istəyir üzümdə deyəsən.
Kağız bilmir, boya bilmir məhəbbətim?
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Edam eləmək istəyir.
Bu gecə yuxuda edam eləyib.
Adam eləmək istəyir məni.
Bu səhər sanıb ki, adam eləyib.
Nə düzəldə bilir məni,
Boynumu da vura bilmir,
Dərimi də soya bilmir məhəbbətim,
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Gözlərinə baxa-baxa edilən hər günah üçün,
Gözlərdə gizlənən o günəş üçün,
Silah üçün,
Atəş üçün,
Gözlərimi oya bilmir məhəbbətim,
Amma..
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

18.08.2010
20:37
Brüssel

Aradan nə qədər il keçib görən, -
Tanıya bilmədim,
məni bağışla.
Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
Mən sənsiz ölmədim,
məni bağışla!

“Ölmədim” deyirəm,
nə bilim axı, -
Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
Qəbirsiz-kəfənsiz
ölmüşəm elə.

Bəlkə də, biz onda ayrılmasaydıq,
Nə mən indikiydim,
nə sən indiki, -
Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin
bu ayın
bu günündəki,
Elə bu küçənin bu tinindəki
məni də, səni də öldürdük onda.

…Sağımız-solumuz adamla dolu,
Qol-qola kişilər, qadınlar keçir.
Özündən xəbərsiz
ömründə min yol
Özünü öldürən adamlar keçir.

Keçir öz qanına qatan adamlar,
Bir də ki, qan hanı?
Qan axı yoxdu.
Hamı günahkardı dünyada,
amma
Dünyada heç kəsin günahı yoxdu.

Bizsiz yazılmışdı bu tale, bu baxt,
Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz.
Bəlkə bu dünyada
on-on beş il yox,
Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz.

Halal yolumuzu dəyişib,
nəsə
Çaşmışıq, bir özgə yoldan getmişik.
Bəlkə min il qabaq səhv düşüb nəsə,
Minillik bir səhvə
qurban getmişik.

Dəyişib yerini bəlkə qış-bahar,
Qarışıb dünyanın şəhəri, kəndi.
Bəlkə öz bətnində
ögey analar
Ögey balaları gəzdirir indi.

Ömrüm başdan-başa yalandı bəlkə,
Taleyim başqaymış doğrudan elə.
O yoldan ötən qız
anamdı bəlkə,
Bəlkə də, oğlumdu bu oğlan elə.

Bu yalan ömrümdə
görən sən nəsən?
Bəlkə heç sevgilim deyilsən mənim.
Anamsan,
bacımsan,
nənəmsən,
nəsən?!..
Bircə Allah bilir, nəyimsən mənim.

Bizi kim addadar bu ayrılıqdan,
Çatmaz dadımıza
nə yol, nə körpü.
Ölüsən,
dirisən,
hər nəsən,
dayan!
Dayan, heç olmasa əlindən öpüm…

Deyirsən: “Ölüyəm, ölünü öpmə…”
Əlimin içində
soyuyur əlin.
Deyirsən: “Sən allah, əlimi öpmə,
əlimdən, deyəsən, qan iyi gəlir…”

Gördüm ki, səhrada tənha dolanan,
Dodağı çatlamış, halı pərişan
Qeys gəzir.
Baxdım və məəttəl qaldım.

Sevgidən səhrada gizlənən Məcnun
Elə bir ah nalə çəkdi ki o an,
Həm mənim könlümdə,
Həm də ki onun
Səhra günəşinin altında donan
Sevgi göz yaşları qar olub yağdı.

Gözləri göy rəngdə,
Saçlardı ağdı.
Mənə yalvarışla bir qədər baxdı,
Sonradan dedi ki, dərdi necədir:

Gündüzlər incidir onu səhrada.
Yazığın xilası ancaq gecədir.
Leylaya qovuşur gecələr ancaq.
Fəqət bilir ki, yenə də günəş çıxacaq.
Bilir ki, sonralar onu ya qorxaq,
Ya igid, ya yazıq deyib şairlər.
Ancaq heç incimir, gəlin bir baxaq,
Şairlər nəqədər səhvlər deyirlər.
Qələmdə olsa da bütün Həqiqət,
Şairin əlləri insan əlidir.
Yaxşı niyyəti var, bilirik, fəqət
Şairlər adətən bir az dəlidir.
Məcnun da bir qədər şairdir axı,
Demək ki, yaxşı tanıyır o bu günahı.

Bu dəli dərvişi gecəyə ismar
Eyləyib,
Getdim ki, ümmana qılım tamaşa.
[...]

17/03/2010

Fikrimdə bircə mövzu qalacaq,
Batacam badələrin mən neçəsində.
Təəssüf ki arzum arzu qalacaq,
Bu isti yay gecəsində.

02/07/09
21:52

Sən dəniz qoynuna tullanmış çiçək,
Üstünə dalğalar atılacaqdır.
Saxta məhəbbətin saxta sənəd tək,
Nə vaxtsa, üstündə tutulacaqdır.

Demirəm, sən uca bir dağsan, əyil,
Demirəm, əlacım qalıbdır sənə.
Nə səndə məhəbbət qara pul deyil,
Nə mən dilənçiyəm, əl açım sənə.

Döşənim yollar tək ayaqlarına,
Sənə yalvarım mən, bu mümkün deyil.
Qoymaram qəlbim tək vüqarım sına,
Alçalıb yaşamaq ömür-gün deyil.

Getmək istəyirsən, o yol, o da sən,
Bir cüt göz baxacaq arxanca sənin.
Getdinmi, geriyə dönmək istəsən,
Tikanlı yastığa dönəcək yerin.

Getmək istəyirsən, nə danış, nə din,
Yox ol uzaqlar tək dumanda, çəndə.
Nəyimi sevmişdin deyə bilmədin,
İndisə, yüz eyib görürsən məndə.

Getmək istəyirsən, bəhanəsiz get,
Oyatma mürgülü xatirələri.
Səsin həmin səsdir, baxışın ögey,
Gedirsən səsin də yad olsun, barı…

Nüsrət KƏSƏMƏNLİ.

Koroğlu mərdliyi qala dünyada,
İgid gərək başda sevda qaynada,

Sevginizi bölüşün. Heçkəs kimi, mübarizlər də əbədi yaşamır. Getdikləri keşməkeşli yollar onların həyatını daha da təhlükəyə atır. Buna görə də, sevdiyiniz insanlarla, ertələmədən, sevginizi paylaşın. Yaxınlarınıza onlarla fəxr etdiyinizi, onlara oxşamaq arzunuzu, ehtiram hissinizi bildirməkdən qorxmayın.

Silahdaşlarınızı və düşmənlərinizi xüsusən sevin. Silahdaşlarınıza döyüş meydanında onlarla çiyin-çiyinə durduğunuzdan şərəf duyduğunuzu gizlətməyin. Düşmənlərinizi isə mövcud olduqlarına, sizə güc və Yolunuzun düzgün olmasına inam verdiklərinə görə sevin.

Bununla belə, mübariz sevdanın onu kor etməsinə, dahi Məqsədindən yayınmasına imkan verməli deyil.

Sevməyi bacarmayan insan mərd ola bilməz.

Dostum

Gəl, məni dost kimi dindir, danışdır.
Dost bilsin qıraqdan camaat bizi.
Mən deyim: dostumdur, sən de: tanışdır,
Hamıdan gizlədək sevdiyimizi.

Danışaq, gülüşək, gəzək yan-yana
Onda adımıza söz də deyilməz.
Gizli görüşümüz çıxsa meydana,
Deyək ki, dost dostla görüşə bilməz?

Yalandan bir oğlan şəkili gətir,
Heç kim bilməsin ki, sevgiliyik biz.
İstəsən arada qoluma da gir,
Burda pis nə var ki , dost deyilik biz?

Zəng elə danışaq dərsdən-filandan,
Anana denən ki, bir yoldaşımdı.
Qoy hamı “dost” bilsin bizi hər zaman,
Denən ki , heç mənim sevən yaşımdı…

Bu yolla gizlədək gəl sevgimizi,
Camaat “dost” bilsin, anansa yoldaş…
“Dost”luğa bükərək həsrətimizi,
Bir azcıq sevinək gəl yavaş-yavaş.

“Dost”luqla böyüsün məhəbbətimiz,
Qoy daha olmasın həsrət, göz yaşı…
Gəl, əvvəl həyatda yoldaş olaq biz,
Sonrasa olarıq həyat yoldaşı…

Qismət.

Sevgi vardir ki, uzaqdan bize parlaq gorunur,
Ona yaxmaşlayalim cunki o zulmetle dolu.
Sevgi vardir ki, dusher yerlere daim surunur,
Oyle bir sevgi de min durlu xeyeletle dolu.

Sevgi vardir ki, bahardan bizə gullər gətirir,
Içe zəqqum ve zəhər, qoxlama, qəlbin qanayar.
Sevgi vardir uzuxoş, daxili bir qorxulu yar.

Sevgi vardir bize cox dadli əməllər gətirir,
Fəqət hepsinde qaranliq gecəler kolgəsi var.
Sevgilərde qarişiq bilməcələr kölgəsi var.

Mikayıl Müşfiq

Мы заблудились в собственной судьбе.
Мы перестали говорить стихами.
В пылу высокой жалости к себе
Мы не заметим осени дыханье.

Когда сойдут снега большой зимы
Разбудят нас весенние капели.
Кому тогда, мой друг, расскажем мы,
Как на одну любовь мы постарели?

Любовь Захарченко