Uzun fasilədən sonra, qoca dedi:

« Sənin doğumundan uzun illər öncə, bu məkana səyyah dərviş gəlmişdi. O şəhəri dolaşaraq “Bu şəhərdə 1000 qızıla 3 müdrük kəlam almaq istəyən varmı?” deyə çağırırdı. Bütün mülkü 1000 qızıldan ibarət olan bir tacir dərvişi çağıraraq pulları onun qarşısına düzür.

- Burda düz 1000 qızıl var. Bu mənim bütün dövlətimdir. 3 kəlamı eşitməyə hazıram.

Nurani simalı dərviş gülümsəyərək 3 kəlamı deyir:

- Birincisi budur: “Dahilik – ədaləti bərqərar etməkdir, onu xahiş etmək deyil.” “Əgər deyəcəyin söz sükutdan gözəl deyilsə, onu demə” ikinci kəlamdır. Və sonuncusu “Zəiflər içində, ən güclü zəifliyini unutmayandır”.

Bunu eşidən ev yiyəsi heyrətlənir. Hər zaman həqiqət axtarışında olan tacir, onu məqsədinə bir az da yaxınlaşdıran dərvişə qızılları göstərərək deyir:

- Mənimlə bölüşdüyün hikmət min qızıldan daha dəyərlidir, fəqət bundan başqa təklif edə biləcəyim heçnə yoxdur. Pulları götür, onlar sənindir.

Dərviş bir daha şübhəli təbəssümünü nümayiş etdirərək, mükafatını tacirə tərəf itələyir.

- Mən deyirdim ki, min qızıla 3 kəlam almağa hazır insanı tapmaq istəyirəm, qızılı deyil. Mənim pula ehtiyyacım yoxdur. Qızıl sənindir. Sözlərimi yaxşı yadında saxla. Tamamilə anladıqdan sonra, məni tap.

Deyilənə görə, tacir bir-neçə il bu görüş olmamışdır kimi həyatını davam edir. Günlərin bir günü isə, qapısını qıfıllayıb yoxa çıxır.  Bəzi insanlar düşünür ki, tacir bir zamanlar qonağı olan qocanı tapıb onun şagirdi olub. İllər sonra isə, həqiqətə və qüvvəyə yiyələnərək, öz bilikləri ilə insanlarla bölüşmək üçün özü də səyyahlığa başlayıb. »

Saliq qocanın əsrarəngiz mavi gözlərinə baxaraq, orada gizlənən qüvvə və biliyin genişliyini təsəvvür etməyə çalışdı. Qarşıda onu hələ çox cavabsız suallar gözləyir.

Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.

Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan dərslərdə arxa-arxaya düzülmüş hərflər, üst-üstə yığılmış sətrlər, ağrıdıcı biganəliklə vərəq üzərinə səpələnmiş bəndlər?

Yazı yazmaq lazımdır. Yazı yazmaq tələbatdır. Yazı yazmaq, fikir dünyaya gətirmək yaşamağa kömək edir. Güzgüdə gördüyüm dostum demişkən, “Gərək Allah olmaq istəyəsən ki, heç olmasa insan olasan”. Yazı yazmaq, fikir fikirləşmək insanı Allaha yaxınlaşdırır. Yaradıcılıq, yaratmaq qabiliyyəti Allaha xasdır. Mən isə insanları sevmirəm. Bəşəriyyəti də sevmirəm. İnsanlar zəif, cahil və miskin məxluqlardır. “Mən Allah olmaq istəyirəm, insanlardan bir şey çıxmadı.” – gəlir hərdən dəli ağlıma. Əstağfürullah, qətiyyən nəyəsə iddia etmirəm. Yaradan tək və mükəmməldir. Biz isə ancaq kamil ola bilərik.

Yazıları kim üçünsə yazmıram. Yazıların mövcudluğu onların oxunub-oxunmamağından asılı deyil. Necə ki Yaradanın varlığı ona inanların olub-olmamasından. O səbəbdəndir ki, Blog`umun reklam kompaniyasına, cızma-qaralarımın kitab cildinə düşməyə ehtiyyacı yoxdur. Adımın hardasa ucadan deyilməyini, kimliyimin açıqlanmasını istəmirəm.

Mən Pünhanam. Tanınmamışam, tanınmayacam da. Gizli dəftərlərdə fikirlərimi də, arzularımı da, hisslərimi də gizlədirəm. Düşündüyümü deməyə, dediyimi düşünməyə bilərəm. Sevdiklərimə sevdiyimi, gözlədiklərimə gözlədiyimi, darıxdıqlarıma darıxdığımı demək məcburiyyətində deyiləm. Özləri bilməlidirlər. Özləri inanmalıdırlar. Gizlədiklərimi bilməlidirlər, dediklərimə inanmalıdırlar. Dəlilsiz, sübutsuz.

Hamımız Pünhanıq. Bütün insanlar aysberq kimi öz əsas kimliyini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir. * Gizli hisslərini aşikar edənlər ya ağılsız, ya da zəif, kompleksli şəxslərdir. Tanınmağa ehtiyyacı olanlar, şöhrətpərəstlər, adlarının səhnələrdən çəkildiyi üçün iş görənlər cahil, xəstə, yalançıdırlar. İlk növbədə özlərini aldadırlar. İdeyalarının reallaşması üçün şöhrət kimi çirkə dözənlərdir qəhrəmanlar. Şöhrət məqsəd deyil, vasitədir.

Oxumasın kütlə yazılarımı. Fikrimə nə PR, nə reklam gərək. Deyəcəm dostuma, dostum dostuna. Beləcə dünyanı fırlanacayıq. Fikir dəyərli olarsa, onun yayılması üçün şəxsiyyət və mənliyin şöhrət və xahiş kimi çirkinliklərə qurban verilməsinə ehtiyyac yoxdur. Düzgün və dürüst fikir özü özünü yayır.

Bəlkə də mən özüm də yalan deyirəm özümə. Bəlkə də kiminsə təsadüfən oxuyacağı ümüdü ilə yazıram. Kiməsə göndərməyə utanıram axı.

* 05/04/2010 3:34 DÜZƏLİŞ: “Bəzi insanlar, aysberq kimi, kimliklərinin əsas hissəsini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir.”