Dəftəri-Pünhan

Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim…

İçib-içib, bu qanımdan,
Alıb-alıb, bu canımdan,
Hər günümdən, hər gecəmdən,
Hər anımdan doya bilmir məhəbbətim.
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Dostuma deyir ki sözümü kəssin,
Ülgücə deyir ki üzümü kəssin.
Yaşlar görmək istəyir gözümdə deyəsən,
Şəkil çəkmək istəyir üzümdə deyəsən.
Kağız bilmir, boya bilmir məhəbbətim?
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Edam eləmək istəyir.
Bu gecə yuxuda edam eləyib.
Adam eləmək istəyir məni.
Bu səhər sanıb ki, adam eləyib.
Nə düzəldə bilir məni,
Boynumu da vura bilmir,
Dərimi də soya bilmir məhəbbətim,
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

Gözlərinə baxa-baxa edilən hər günah üçün,
Gözlərdə gizlənən o günəş üçün,
Silah üçün,
Atəş üçün,
Gözlərimi oya bilmir məhəbbətim,
Amma..
Məni rahat qoya bilmir məhəbbətim.

18.08.2010
20:37
Brüssel

Tənhalığa qovuşmuşam bu gecə,
Deməli, o qədər tənha deyiləm.
Yaxşı həmsöhbətdir, özü də necə,
Onunla o qədər tənha deyiləm.
Bir azca susarıq fikirə dalıb,
Bir az həzz alarıq mənzərələrdən.
Susarıq bağlardan, məqbərələrdən,
Susaram ki könlüm harada qalıb.
Onunla bərabər ora gedərik.
Oturub biryerdə, söhbət edərik.
Birgə günləri də salarıq yada,
Bundan başqa bir yer, başqa bir devr.
Tənhalıqdan bədbəxt yoxdur dünyada,
Axı tənhalığı az adam sevir.

27.06.10

R`dam-Brüssel qatarında

Mən insanam.
Tənimə min can, bədənimə min ruh yaşayır.
Sayılmaz qədər sonsuz kainat yerləşir bədənimdə.
Mən insanam.
Ziddiyyətlərlə dolu fikirlərim ümmanlara oxşayır.
Torpaqda var, səmalarda vətənimdə.

Mən insanam.
Eyni zamanda bütün cəhətlərə baxa bilərəm.
Daxilimə gedən yol, Kainatın sonsuzluğuna gedəndən daha uzundur.
Mən insanam.
Qaya kimi dayana, sular tək axa bilərəm.
Fikirlərimdən keçən yol dağ yollarından daha təhlükəli, daha uzundur.

Mən insanam.
Bəli düşünüb xeyr, xeyr düşünüb bəli deyirəm.
Hər iki rəqibin tərəfini saxlaya bilərəm.
Mən insanam.
Məndən fərqlisinə dəli deyirəm.
Bağlı qapıları bir də bağlaya bilərəm.

Mən insanam.
Gözlərimin dərinlikləri ümman axınlarından qəddardır.
Baxışlarımın bizi nizələrdən dərin kəsir.
Mən insanam.
Mənə dörd divar çox geniş, bütün dünya isə dardır.
Nəfəsimin ən amansız küləklərdən güclü əsir.

Mən insanam.
Qorxaqlığım cəsarətimin güc mənbəsidir.
Ölümün olması həyatımı zənginləşdirir.
Mən insanam.
Yaxşılıq arzum arzuların ən pisidir.
Ayırmaq istəyim ayrılanları birləşdirir.

Mən insanam.
Yalanlarım həqiqət bulağına aparır.
İnamım tərəddüd, tərəddüdüm inam doğurur.
Mən insanam.
İradəm dağ yarıb tufan qoparır.
Əllərim daşlardan xəmir yoğurur.

Mən insanam.

13.04.10 00:56

Xahiş etdim
Ulduzlardan azadlığımı
Geri.
Dedilər “Gəl götür”.
Yola düşdüm
Yolu dəf etdikcə,
Azadlığıma yaxınlaşdığımı
Hiss etdim.
Yer gözümə toz görünəndə,
Ulduzların birinə rast gəldim.
Dedim “Burdayam,
Ver azadlığımı!”
Güldü, dedi: “Azadsan artıq”.
Sonra gəzintiyə dəvət etdi.

01/08/09
22:54

Verviers-Lloret del Mar yolunda

[...]
Yolumu sonradan səhraya saldım,
Qumların rəqsinə lap heyran qaldım.

Gördüm ki, səhrada tənha dolanan,
Dodağı çatlamış, halı pərişan
Qeys gəzir.
Baxdım və məəttəl qaldım.

Sevgidən səhrada gizlənən Məcnun
Elə bir ah nalə çəkdi ki o an,
Həm mənim könlümdə,
Həm də ki onun
Səhra günəşinin altında donan
Sevgi göz yaşları qar olub yağdı.

Gözləri göy rəngdə,
Saçlardı ağdı.
Mənə yalvarışla bir qədər baxdı,
Sonradan dedi ki, dərdi necədir:

Gündüzlər incidir onu səhrada.
Yazığın xilası ancaq gecədir.
Leylaya qovuşur gecələr ancaq.
Fəqət bilir ki, yenə də günəş çıxacaq.
Bilir ki, sonralar onu ya qorxaq,
Ya igid, ya yazıq deyib şairlər.
Ancaq heç incimir, gəlin bir baxaq,
Şairlər nəqədər səhvlər deyirlər.
Qələmdə olsa da bütün Həqiqət,
Şairin əlləri insan əlidir.
Yaxşı niyyəti var, bilirik, fəqət
Şairlər adətən bir az dəlidir.
Məcnun da bir qədər şairdir axı,
Demək ki, yaxşı tanıyır o bu günahı.

Bu dəli dərvişi gecəyə ismar
Eyləyib,
Getdim ki, ümmana qılım tamaşa.
[...]

17/03/2010

Məni dindirməyə çalışma,
Məni güldürməyə çalışma,
Danış, gül.

***

Məni görmək üçün, mənə baxma,
Məni eşitmək üçün, qulaq asma,
Bil ki, burdayam.

***

Məni öldürməkçün xəncər bəs deyil,
Bağrımı dəlməkçün pəncə bəs deyil,
Göz yaşın kifayətdir.

***

Nə deyirəmsə, yalandır, eşitmə.
Nə edirəmsə, səhfdir, görmə.
Demədiyimi, etmədiyimi anla.

***

İzn ver səni səmalara qaldırım,
İzn ver səni cəhənnəmə endirim,
Fəqət getmə, qaytarmayacam.

***

Qılıncımı sındırma, qalxanımı dəlmə.
Sinəmi deşməkçün nizəylə gəlmə.
Qılıncımın üstündə öl, səni dirildim.

02/07/09
22:07

Ulduzların nəğməsini eşidərək gedəcəyəm yuxuya mən,
Səni bərk-bərk düşünərək gedəcəyəm yuxuya mən.
Xəstə könlüm arzulayır səni yuxuda görməyi,
Əsən ələr arzulyır ipək saçını hörməyi.
Qəlbimi viran edəcək tufanlar,
Könlümdə qopacaq qanlı üsyanlar!
Damarlarda soyuq leysan axacaq,
Gözlərimdə yaşıl şimşək çaxacaq!

Fikrimdə bircə mövzu qalacaq,
Batacam badələrin mən neçəsində.
Təəssüf ki arzum arzu qalacaq,
Bu isti yay gecəsində.

02/07/09
21:52

Mey süzülsün cəmlərə! Bu gecə məst olacam!
Bəlkə sərməst ikən cəfadan sərbəst olacam.
Görəcəm yar simasın dibində badələrin,
Olacam mən bu gecə padşahı gadələrin.

Saqiya! Şərab gətir, əlac budur qürbətdə,
Meyxanədə batacam, öləcəm xərabətdə.
Yazacam qata-qata mürəkkəbə əşki mən,
Nədəndir ki burdayam? Olmayaydım keşki mən!

1:00
07.04.09
Verviers.

Çayın şırıltısında, ağaclar danışırdı
Verib budaq-budağa.
Yarpaqlar qarışırdı.
Quşların cəh-cəhinə durub qulaq asarkən,
Dinləyərək susarkən,
Fikirlər qanad açıb yollandı uzaqlara.
Meşələrə, dağlara.
Onlara hər şey olar. Uzaqlara getmək də,
Savab, günah etmək də.
Səsdən də, işıqdan dan sürətlidir fikirlər.
Qoca fırtına kimi sökürlər qəsrləri,
Cavan bir gəlin kimi, heçnədən ev tikirlər.
Fikirlər xilas edib daima əsirləri,
Həm azad insanları fikirlər əsir edib.
Kiməsə təsir edib savaşa da aparar,
Zirvədə olanları yoxuşa da aparar.
Yoxsulların sonuncu xəzinəsi – fikirlər,
Dahi və ölülərin qalan səsi – fikirlər.

16:50
05/04/09

Verviers

Я не хочу писать стихи,
Теперь пусть пишут остальные.
Ведь говорить мы все лихи,
А вот нервишки не стальные.

Теперь пусть кто-нибудь другой
Несёт как тяжесть оба мира
И гнётся от думы дугой,
Не видя ни чумы, ни пира.

Уйдет в пыстуню с караваном
Другой Меджнун, а я устал.
Когда-то будучи султаном,
Сейчас простым дервишем стал.

Уйду туда, де тихо, мирно,
Пойму как поудобней сесть,
Чтобы когда припрется смерть,
В объятья, к ней отдаться смирно.

27.04.09
00:42
Verviers.