Dəftəri-Pünhan

Şairanə fikirlər.

Browsing Posts in Misc.

22.3.2006, 3:52

No comments

Нет покоя. Ни нам, ни мозгам нашим, ни душе. Правда душа, в отличии от мозгов отдыхать не умеет. Как печь, которую постоянно снабжают горючим в виде чувств. С недавних пор цель каждого прожитого дня – понять чего хочет другой.

Гяр билсям ки истярсян, сяня бяхш эйлярям джаным,
Ашиги-зарын сянинчюн гярякдир джаннисар олсун.

А как угадать чего хочет человек? Ведь сколько людей, столько желаний. Поэтому остается только отдавать. Отдавать всё, и себя в том числе. Целиком и полностью посвещать все мысли и чувства человеку, в надежде на малейший намёк. Аннет, ничего вы не узнаете. У вас отняли права доступа и выгнали к чёртовой бабушке.

Ей гёзюм, чох мейл гылдын, йар куйин гёрмяйя,
Гёрмядин бир файда гямдян башга, чякдин дярдисяр.

А вот другим, которые отдавать ничего не хотят и даже пришли кое-что забрать, все дозволено. И что тогда, наша печь получает очередную партию горючего, дабы сжечь его до тла.

Ейля тюнд етди рягибим йарымын хасиййятин,
Гялбими йандырмага санки бир атяшпарядир.

Люди получают большое удовольствие от мелодий, которые они воспроизводят играя своими ручками на ваших натянутых до “нет” нервах. Но нам не жалко, пусть. Пусть играет, но на моих нервах, все равно уже мало что там осталось. Главное, чтобы других не было. В противном случае, начинаются болезненные конвульсии от которых вы задыхаетесь, которые способны опустошить всё.

Гёрдюм гёзялим ёзгяйя сян наз элийяндя,
Аз галды ки уча рухум, джан галмады мяндя.

Но в то же время, что без страданий жизнь поэта? Есть ли смысл жить, если нет борьбы, жажды победы?

Наз эт мяня, ей севгили джанан, мяня наз эт…

…мороз. Мороз везде, в корманах куртки, в капюшоне. Везде мороз. Он кусает. Боль от этого настолько сильна, что даже приятна. А еще в груди что-то сжимается. Не понять…физическое это ощущение или просто кажется?
Глаза уже устали от наблюдения за бесконечным падением мелких снежинок под светом прожектора.
Жесткий северный климат наверное никогда не создавал такого спектакля. Белые хлопки снега на чёрных кудрях и ресницах, которые, хлопая, раскидывают их вновь и вновь. И чуть побледневшие губы расплываются в улыбке.
Что может быть прекрасней?

ZŞS

No comments

Ortada nəsə var.

Saqi, mey ver!

No comments

Ayağın öpməliyik xadimi-meyxanələrin,
Bəlkə cəm içrə görək əksini cananəmizin!

Əliağa Vahid

23

Bayram

No comments

Yenə bayram. Yenə sonsuz zənglər, yenə təbriklər və arzular. Yenə məcburən gülümsəməli, şirin dillə cavab vermək lazımdır.
Bayramları ləğv edin. Bayramlarda sinəmdə nəyinsə sıxıldığını hiss edirəm.

Qatar, yağış.

No comments

Gəl gedək, bu axşama qatarda səfər və pəncərəyə döyən yağış sifariş etmişəm.

Təsadüf?

No comments

“Gecə gözəlinin dəli dərvişlə görüşü” sölərini mənasız və məqsədsiz olaraq yazmışdım başlığa. İndi baxdım ki, Gecə gözəli Leyli, dəli dərviş isə Məcnundur.
Çox maraqlıdır.

Qüvvə

No comments

Bəzən, əlimizdə olan qüvvəni dərk edərkən, qisas almaq, o qüvvədən istifadə etmək imkanı çox cəlbedici olur. Bəzən qılıncı qaldıraraq tanıdığın zəif nöqtələrə dəqiq və güclü zərbə endirmək istəyirsən. Bəzən insanları incidərək onların əzab çəkdiklərini bilmək insana zövq verir.

Fəqət yox. Qılıncın ağırlığı məsuliyyət haqda xatırlatmalıdır. Bunu yadda saxlamaq lazımdır. Demək olar ki həmişə.

Başlığın əhəmiyyəti yoxdur. Yazımla birbaşa əlaqəsi də həmçinin, məncə.

Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.

Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan dərslərdə arxa-arxaya düzülmüş hərflər, üst-üstə yığılmış sətrlər, ağrıdıcı biganəliklə vərəq üzərinə səpələnmiş bəndlər?

Yazı yazmaq lazımdır. Yazı yazmaq tələbatdır. Yazı yazmaq, fikir dünyaya gətirmək yaşamağa kömək edir. Güzgüdə gördüyüm dostum demişkən, “Gərək Allah olmaq istəyəsən ki, heç olmasa insan olasan”. Yazı yazmaq, fikir fikirləşmək insanı Allaha yaxınlaşdırır. Yaradıcılıq, yaratmaq qabiliyyəti Allaha xasdır. Mən isə insanları sevmirəm. Bəşəriyyəti də sevmirəm. İnsanlar zəif, cahil və miskin məxluqlardır. “Mən Allah olmaq istəyirəm, insanlardan bir şey çıxmadı.” – gəlir hərdən dəli ağlıma. Əstağfürullah, qətiyyən nəyəsə iddia etmirəm. Yaradan tək və mükəmməldir. Biz isə ancaq kamil ola bilərik.

Yazıları kim üçünsə yazmıram. Yazıların mövcudluğu onların oxunub-oxunmamağından asılı deyil. Necə ki Yaradanın varlığı ona inanların olub-olmamasından. O səbəbdəndir ki, Blog`umun reklam kompaniyasına, cızma-qaralarımın kitab cildinə düşməyə ehtiyyacı yoxdur. Adımın hardasa ucadan deyilməyini, kimliyimin açıqlanmasını istəmirəm.

Mən Pünhanam. Tanınmamışam, tanınmayacam da. Gizli dəftərlərdə fikirlərimi də, arzularımı da, hisslərimi də gizlədirəm. Düşündüyümü deməyə, dediyimi düşünməyə bilərəm. Sevdiklərimə sevdiyimi, gözlədiklərimə gözlədiyimi, darıxdıqlarıma darıxdığımı demək məcburiyyətində deyiləm. Özləri bilməlidirlər. Özləri inanmalıdırlar. Gizlədiklərimi bilməlidirlər, dediklərimə inanmalıdırlar. Dəlilsiz, sübutsuz.

Hamımız Pünhanıq. Bütün insanlar aysberq kimi öz əsas kimliyini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir. * Gizli hisslərini aşikar edənlər ya ağılsız, ya da zəif, kompleksli şəxslərdir. Tanınmağa ehtiyyacı olanlar, şöhrətpərəstlər, adlarının səhnələrdən çəkildiyi üçün iş görənlər cahil, xəstə, yalançıdırlar. İlk növbədə özlərini aldadırlar. İdeyalarının reallaşması üçün şöhrət kimi çirkə dözənlərdir qəhrəmanlar. Şöhrət məqsəd deyil, vasitədir.

Oxumasın kütlə yazılarımı. Fikrimə nə PR, nə reklam gərək. Deyəcəm dostuma, dostum dostuna. Beləcə dünyanı fırlanacayıq. Fikir dəyərli olarsa, onun yayılması üçün şəxsiyyət və mənliyin şöhrət və xahiş kimi çirkinliklərə qurban verilməsinə ehtiyyac yoxdur. Düzgün və dürüst fikir özü özünü yayır.

Bəlkə də mən özüm də yalan deyirəm özümə. Bəlkə də kiminsə təsadüfən oxuyacağı ümüdü ilə yazıram. Kiməsə göndərməyə utanıram axı.

* 05/04/2010 3:34 DÜZƏLİŞ: “Bəzi insanlar, aysberq kimi, kimliklərinin əsas hissəsini soyuq və qaranlıq sular altında gizlədir.”

No comments

Bəzən gücümüz bizi tərk edir. Nə sevinməyə, nə kədərlənməyə taqətimiz olmur.

Bəzən həssaslığımız, marağımız bizi tərk edir. İnsanların hisslərini bölüşməyi, baş verənlərə ürəkdən yanaşmağı bacarmırıq.

Sonda isə, bu haldan çıxanda, bütün toplanmış hadisələrin, hisslərin öhdəsindən birdən gəlməli oluruq.

Powered by WordPress Web Design by SRS Solutions © 2012 Dəftəri-Pünhan Design by SRS Solutions