Bəzən gücümüz bizi tərk edir. Nə sevinməyə, nə kədərlənməyə taqətimiz olmur.

Bəzən həssaslığımız, marağımız bizi tərk edir. İnsanların hisslərini bölüşməyi, baş verənlərə ürəkdən yanaşmağı bacarmırıq.

Sonda isə, bu haldan çıxanda, bütün toplanmış hadisələrin, hisslərin öhdəsindən birdən gəlməli oluruq.