about 3 months ago - No comments
Mən insanam.
Tənimə min can, bədənimə min ruh yaşayır.
Sayılmaz qədər sonsuz kainat yerləşir bədənimdə.
Mən insanam.
Ziddiyyətlərlə dolu fikirlərim ümmanlara oxşayır.
Torpaqda var, səmalarda vətənimdə.
Mən insanam.
Eyni zamanda bütün cəhətlərə baxa bilərəm.
Daxilimə gedən yol, Kainatın sonsuzluğuna gedəndən daha uzundur.
Mən insanam.
Qaya kimi dayana, sular tək axa bilərəm.
Fikirlərimdən keçən yol dağ yollarından daha təhlükəli, daha uzundur.
Mən insanam.
Bəli düşünüb xeyr, xeyr düşünüb bəli
about 3 months ago - No comments
Xahiş etdim
Ulduzlardan azadlığımı
Geri.
Dedilər “Gəl götür”.
Yola düşdüm
Yolu dəf etdikcə,
Azadlığıma yaxınlaşdığımı
Hiss etdim.
Yer gözümə toz görünəndə,
Ulduzların birinə rast gəldim.
Dedim “Burdayam,
Ver azadlığımı!”
Güldü, dedi: “Azadsan artıq”.
Sonra gəzintiyə dəvət etdi.
01/08/09
22:54
Verviers-Lloret del Mar yolunda
about 3 months ago - No comments
[...]
Yolumu sonradan səhraya saldım,
Qumların rəqsinə lap heyran qaldım.
Gördüm ki, səhrada tənha dolanan,
Dodağı çatlamış, halı pərişan
Qeys gəzir.
Baxdım və məəttəl qaldım.
Sevgidən səhrada gizlənən Məcnun
Elə bir ah nalə çəkdi ki o an,
Həm mənim könlümdə,
Həm də ki onun
Səhra günəşinin altında donan
Sevgi göz yaşları qar olub yağdı.
Gözləri göy rəngdə,
Saçlardı ağdı.
Mənə yalvarışla bir qədər baxdı,
Sonradan dedi ki, dərdi necədir:
Gündüzlər incidir onu
about 7 months ago - No comments
Когда человек, кому ты говоришь как тебе плохо, понимает тебя, тебе меньше кажется, что ты жалуешься на свою жизнь.
Но так редко можно найти человека, который может тебя понять. И еще реже можно с этим человеком говорить.
Я нашел этого человека. И мы поговорили всего один вечер. Три с половиной часа мы сидели друг напротив друга.
about 1 year ago - No comments
Çayın şırıltısında, ağaclar danışırdı
Verib budaq-budağa.
Yarpaqlar qarışırdı.
Quşların cəh-cəhinə durub qulaq asarkən,
Dinləyərək susarkən,
Fikirlər qanad açıb yollandı uzaqlara.
Meşələrə, dağlara.
Onlara hər şey olar. Uzaqlara getmək də,
Savab, günah etmək də.
Səsdən də, işıqdan dan sürətlidir fikirlər.
Qoca fırtına kimi sökürlər qəsrləri,
Cavan bir gəlin kimi, heçnədən ev tikirlər.
Fikirlər xilas edib daima əsirləri,
Həm azad insanları fikirlər əsir edib.
Kiməsə təsir edib savaşa da aparar,
Zirvədə olanları
about 1 year ago - No comments
Bəzən, əlimizdə olan qüvvəni dərk edərkən, qisas almaq, o qüvvədən istifadə etmək imkanı çox cəlbedici olur. Bəzən qılıncı qaldıraraq tanıdığın zəif nöqtələrə dəqiq və güclü zərbə endirmək istəyirsən. Bəzən insanları incidərək onların əzab çəkdiklərini bilmək insana zövq verir.
Fəqət yox. Qılıncın ağırlığı məsuliyyət haqda xatırlatmalıdır. Bunu yadda saxlamaq lazımdır. Demək olar ki həmişə.
about 1 year ago - No comments
Başlığın əhəmiyyəti yoxdur. Yazımla birbaşa əlaqəsi də həmçinin, məncə.
Yazım yazı haqdadır. Fikrim fikir haqda. Maraqlısı da odur ki, bu o qədər də maraqlı deyil.
Yazı yazmaq kimə və nəyə lazımdır? Şer adlandırılan cızma-qaralarımın əksəriyyətindən xoşum gəlmir. Onları çap etdirmir, tanışlar arasında yaymıram. Onda nə üçün yazıram? Nəyə lazımdır bu yuxusuz gecələrdə, uzun yol gedən qatarlarda, maraqlandırmayan
about 1 year ago - No comments
Hədiyyəmi aldım – qar yağır. :)
about 1 year ago - No comments
Şikayətlənmək də, özü haqda durmadan danışmaq da uşaqlara, ya da qocalara (söhbət yaşdan getmir) xas olan keyfiyyətdir. Hər ikisi ətrafdakıların diqqətinə ehtiyyac duyurlar.
about 1 year ago - No comments
Yazım bir-iki söz, deyim şe’rdir,
Oxusun dostlarım, tərifləsinlər.
Deyim ki, sözlərim şamlar əridir,
Sətirlər gözləri hərifləsinlər.
Göndərim şe’r sandığımı
Tüm dostlara, dərgilərə.
Xəyal edim qələmimi, sandığımı
Düzəcəklər sıra-sıra sərgilərə.
Məclislərdə, hər kəs sərxoş olanda,
Durub hamı məndən şer istəsin.
Mən də lovğalanım: kef xoş olanda,
Könül istəyir ki, ustad söz desin.
Başa düşməsə də, hamı əl çalsın.
Yadda qalmasın heç bircə sözüm də.
Böyük-böyük danışmağım yadlarda qalsın.
Unudulsun şe’rlər, sonda