Qaraqoyunlu Aşıq Cahad

Kimi qan ağlayır, kimi kef çəkir,
Bilmirəm, bu fələk nə həvəsdədi.
Sıyırıb qılıncı, alıb əlinə,
Məqamdı, başımı kəshakəsdədi.

Tacirəm, mətahım dünyanın qəmi,
Heç pərgar olmadı işimin cəmi.
Daima nizamdı könlümün simi,
Kərəmi kökdədi, Dilqəm üstədi.

Mən Aşıq Cahadam, dost yorğunuyam,
Ilqar qədəhinin tam dolğunuyam.
Elə vurulmuşam, el vurğunuyam,
Eldən ötrü hey qulağım səsdədi.