Şerlər şairin göz yaşlarıdır.
Gizlədir hönkürtü, nalələrini.
Şerlər şairin yoldaşlarıdır,
Bilirlər dərdini, çarələrini.

Şairlər sevirlər payızı, qışı,
Soyuqlar onlara cənnət kimidir.
Şairə əzizdir gecə yağışı,
Əzablar da ona ləzzət kimidir.

Hər şair bilir öz zəifliyini.
Bilir ki, dünyada heçnəyi bilmir.
Şair var, görsədir zərifliyini,
Şair var, düşünür gizlicə, dinmir.

Şair olmaq üçün şer şərt deyil.
Elə şair var ki, əş`arı yoxdur.
Şer yazmamaq da qəti dərd deyil.
Dərdlidir qəmli kəs, qəmxarı yoxdur.

Gər iki misramı oxuyan kəslər,
Sizə də “şairdir Pünhan” deyirlər,
Çox olur həyatda belə həvəslər.
Mən şair deyiləm, yalan deyirlər.

17.07.08 3:29
Verviers