Köç edir insanlar tarix boyunca,
Köç edir yaylağa, sonra qışlağa.
Vətənlə oynayıb, sanıb oyuncaq,
Köçür başqa yerə, yeni torpağa.
Köçürlər iynələr qoldan-qollara,
Cavanlar düşürlər başqa yollara.
Bəzən, eşqi atıb, başqa ürəyə
Köçürlər Məcnunlar qorxub ölümdən.
Yarpaq da qoparaq düşür küləyə,
Deyərək “dünyanı gedim görüm mən”.
Qızlar da köç edir Ata evindən,
Gedərək başqa bir evi qurmağa.
Halallaşıb, öpüb ana əlindən,
Gedirik düşmənə zərbə vurmağa.
Bu köçəri dünyaya çox dözmüşəm,
Keçmişəm həyatda bəmdən mən zilə,
Nəqədər köçəllər? Artıq bezmişəm,
Bir dəfəlik köçüm axır mənzilə.

08.06.08